Book
Dutch

Iers dagboek : herinneringen aan liefdevolle jaren, 1977-2003

Benoîte Groult (author), Blandine De Caunes (compiler), Nele Ysebaert (translator)
Title
Iers dagboek : herinneringen aan liefdevolle jaren, 1977-2003 / Benoîte Groult ; samengesteld en ingeleid door Blandine de Caunes ; vertaald en verantwoord door Nele Ysebaert
Author
Benoîte Groult
Compiler
Blandine De Caunes
Translator
Nele Ysebaert
Language
Dutch
Original language
French
Original title
Journal d'Irlande : carnets de pêche et d'amour 1977-2003
Publisher
Amsterdam: Meulenhoff, © 2019
379 p., [8] p. platen
ISBN
9789029093132 (hardback)

Reviews

Aan 'Zout op mijn huid' was weinig verzonnen

Een vurige buitenechtelijke liefde staat centraal in Zout op mijn huid van Benoîte Groult. Dat is ook het geval in haar dagboek, dat postuum is verschenen.

Het is nu nauwelijks meer voor te stellen, maar dertig jaar geleden veroorzaakte Zout op mijn huid nogal wat sensatie. In deze roman van de Franse schrijfster en feminist Benoîte Groult (1920-2016) draait het om de liefde tussen een intellectuele Parisienne en een bronstige zeebonk - beiden in eer en deugd getrouwd, maar niet met elkaar. Het levert zinnen op als: 'Dan storten ze zich op het bed, onderzoeken elkaar nader, herkennen elkaar, nemen opnieuw bezit van elkaar met gebaren die heerlijk schaamteloos lijken, als van geliefden die elkaar pas kennen.'

Steile feministen verwierpen het boek als een hymne op de fallus, president François Mitterrand, tevens huisvriend van de auteur, durfde het 'uit schaamte' niet te lezen, en de meeste critici zetten het weg als de betere meisjesroman - niet geheel ten onrechte. Het publiek dacht er anders over. Zout op mijn huid groeide uit tot een heuse everseller, tot op de dag van vandaag onafgebroken leverbaar.

Storm…Read more

De wonderbare visvangsten

Dagboek. Benoîte Groult (1920-2016) schopte in 1988 schandaal met Zout op mijn huid. Haar dochter geeft nu haar Iers dagboek vrij. De 'carnets de pêche et d'amour' gaan inderdaad over liefde en vissen.

Eind jaren 80 deed Benoîte Groult flink wat stof opwaaien met Zout op mijn huid. Het verhaal van de seksuele strapatsen van een intellectuele Parisienne met een Bretonse visser werd een onverbiddelijke bestseller. Het publiek lustte er pap van, ook al hadden diehard feministen het er moeilijk mee en serveerden Franse critici het boek af als een oversekste damesroman. De Bretonse zeebonk was in werkelijkheid een Amerikaanse piloot, maar verder hoefde de schrijfster nauwelijks een beroep te doen op haar verbeelding, zo blijkt nu uit Iers dagboek. Groults aantekeningen werden na haar dood, nu alweer drie jaar geleden, door haar dochter Blandine de Caunes geordend en voltooid en zijn nu in Nederlandse vertaling verkrijgbaar.

We schrijven 1977. Benoîte is op zoek naar woeste natuur, adembenemende schoonheid en een huis om haar vistuig en haar dromen in onder te brengen. Ierland, het 'eiland van heiligen en dwazen', lijkt daarvoor de geknipte plek. De zevenenvijftigjar…Read more

Twee liefdes, twee zekerheden

Een vurige buitenechtelijke liefde staat centraal in Zout op mijn huid van Benoîte Groult én in haar dagboek, dat postuum is verschenen.

DAGBOEK

Het is nu nauwelijks meer voor te stellen, maar dertig jaar geleden veroorzaakte Zout op mijn huid nogal wat sensatie. In deze roman van de Franse schrijfster en feminist Benoîte Groult (1920-2016) draait het om de liefde tussen een intellectuele Parisienne en een bronstige zeebonk - beiden in eer en deugd getrouwd, maar niet met elkaar. Het levert zinnen op als: 'Dan storten ze zich op het bed, onderzoeken elkaar nader, herkennen elkaar, nemen opnieuw bezit van elkaar met gebaren die heerlijk schaamteloos lijken, als van geliefden die elkaar pas kennen.'

Steile feministen verwierpen het boek als een hymne op de fallus, president François Mitterrand, tevens huisvriend van de auteur, durfde het 'uit schaamte' niet te lezen, en de meeste critici zetten het weg als de betere meisjesroman - niet geheel ten onrechte. Het publiek dacht er anders over. Zout op mijn huid groeide uit tot een heuse everseller, tot op de dag van vandaag onafgebroken leverbaa…Read more

De Franse feministische publiciste en romancière (1920-2016) combineert in haar ‘Dagboek’ haar vissersdagboek en de Ierse passages uit haar gewone dagboeken. Haar oudste dochter rondde de voorbereiding af en schreef er een sympathiek voorwoordje bij. Tussen haar 57e en 83e bracht Groult haar zomervakanties door in het huisje dat zij en haar derde echtgenoot P. Guimard aan de zuidwest-Ierse kust hadden laten bouwen. Naast passages over haar vissersactiviteiten, vangstlijsten en visgerechten, het veranderlijke weer en praktische klussen, staan – vaak onthutsend openhartige en kritische – details over logees uit de Parijse intellectuele vriendenkring. En over haar man, worstelend met zijn jaloezie, en haar Amerikaanse minnaar ‘Kurt’, als minnaar perfect, maar intellectueel en cultureel benedenmaats. De actualiteit in en buiten Ierland is veranderd en Groults snobistische kantjes wekken soms irritatie. Maar haar opmerkingsgave, directheid, preoccupatie met het ouder worden, haar scherpe a…Read more

Ik had een huis in Ierland

'Iers dagboek' van Benoîte Groult toont het autobiografisch gehalte van haar everseller 'Zout op mijn huid'.

Om in het 'uitputtende' Ierland te overleven moet je of jong zijn, of getikt of aan de drank of afgestompt of alle vier tegelijk, schrijft Benoîte Groult in 'Iers dagboek'. De Franse schrijfster, bekend van de everseller 'Zout op mijn huid', is dat zelf alle vier níet als ze in 1977 een huis koopt in Bunavalla, op een rots aan de West-Ierse kust. Op het plaatje op de cover van haar postuum verschenen boek zie je het afgelegen huis in zwak zonlicht baden. Uit het dagboek leer je dat zulk licht een schaars geluksmomentje is want meestal heerst de drizzle, beukt de wind en is er storm op til.

Groult is 57 als ze het huis (haar vierde) koopt met haar derde echtgenoot, schrijver Paul Guimard met wie ze dan dertig jaar samen is. Ze zal er tot 2003 haar zomers doorbrengen, deels met haar man, deels met haar minnaar Kurt, een Amerikaanse piloot. De laatste stond model voor de Bretonse visser Gauvain in 'Zout op mijn huid', het seks-overstijgt-klasse-liefdesdrama, een hy…Read more

About Benoîte Groult

Benoîte Groult (31 January 1920 – 20 June 2016) was a French journalist, writer, and feminist activist.

Life and career

Groult was born on 31 January 1920 in Paris. She was the daughter of André Groult and Nicole Poiret, sister of Paul Poiret and herself a fashion designer, and was raised in the Parisian upper class. Groult attended the Sorbonne, where she studied Latin and Greek. After her studies in literature ended in 1953, she worked as a journalist for television. Before publishing her own book in 1972, she co-wrote three books with her younger sister Flora. On her own she eventually published twenty novels and numerous essays on feminism.

Because Benoîte Groult was a feminist, her novels often deal with topics such as the history of feminism, the discrimination of women and misogyny.

Her novel Les vaisseaux du cœur, published in 1988, was called pornographic by some because of its explicit sexual …Read more on Wikipedia