Livre
Néerlandais

Het blauwe schriftje

James A. Levine (auteur), Jeannet Dekker (traducteur)
Een 9-jarig Indiaas dorpsmeisje wordt uit geldnood door haar vader verkocht en naar Mumbai gebracht, waar ze de prostitutie in moet. Op haar vijftiende begint ze een blauw schriftje te vullen met haar belevenissen om zo de vreselijke werkelijkheid wat van zich af te schrijven.
Titre
Het blauwe schriftje
Auteur
James A. Levine 1963-
Traducteur
Jeannet Dekker
Langue
Néerlandais
Langue originale
Anglais
Titre original
The blue notebook
Édition
2
Éditeur
Amsterdam: Arena, 2009
235 p.
ISBN
9789089900548 (paperback)

Commentaires

Het Indiase plattelandsmeisje Batuk wordt als ze negen jaar is, uit geldnood door haar vader verkocht en naar Mumbai gebracht, waar ze de prostitutie in moet. Ze komt in een kooi terecht in de beruchte Common Street en gaat op haar vijftiende een blauw schriftje vullen met haar belevenissen om zo de vreselijke werkelijkheid wat van zich af te schrijven. Lezen en schrijven leerde ze tijdens de periode dat ze met tbc in het ziekenhuis lag. Uiteindelijk belandt ze zwaar verminkt in het ziekenhuis na een uit de hand gelopen orgie van rijke, jonge nietsnutten in een chique hotel, waarvoor ze was geronseld. De in Engeland geboren en nu in Minnesota wonende arts en schrijver van deze debuutroman deed in India onderzoek naar kinderprostitutie en dak- en thuisloze kinderen. Hij ontmoette daarbij een kindhoertje dat om geestelijk te overleven haar wederwaardigheden in een schriftje opschreef en was hiervan zo onder de indruk dat hij dit als inspiratie gebruikte voor deze aangrijpende, goed vert…Lire la suite

À propos de James A. Levine

James A. Levine est un médecin britannique né en Angleterre. Il a étudié la médecine à Cambridge. Il est aujourd’hui professeur émérite et médecin à la célèbre clinique Mayo aux États-Unis.

Auteur

James A. Levine a reçu de nombreuses distinctions scientifiques et ses travaux sur la nutrition sont mondialement reconnus. Il est l’auteur de The Blue Note, traduit dans une vingtaine de langues et salué par la critique en France. C'est en parcourant le monde et plus particulièrement les pays émergents pour rédiger des rapports sur le travail des enfants dont les Nations unies l'ont chargés que lui sont venus l’idée et même le besoin de témoigner, sous forme de fictions populaires, des conditions extrêmement violentes dans lesquels grandissent et évoluent ses héros.

Depuis 2017, il préside la Fondation Ipsen.

Bibliographie